Διαβολικά Τέρατα




Τι σκληρές και απάνθρωπες εποχές ζούμε... 

Και όχι, δεν μιλάω για τα απανωτά lockdown, δεν μιλάω για τον covid, ούτε για την ψυχολογική πίεση που περνάει ο τόπος μας και ολόκληρος ο πλανήτης λόγω αυτής της κατάστασης.
 
Μιλάω για τον ποταμό καταγγελιών από πράξεις βιασμών και προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας που ξεκίνησε με τόλμη η χρυσή μας Ολυμπιονίκης Σοφία Μπεκατώρου με το βιασμό που είχε υποστεί από παράγοντα της Ομοσπονδίας και που ο ποταμός αυτός συνεχίζει να παρασύρει στο πέρασμα του επωνύμους από το χώρο του θεάτρου.  

Και προς αποφυγή παρεξηγήσεων δεν μιλάω για όλο το θέατρο. Στο  θέατρο από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα έχουν περάσει και θα περάσουν άνθρωποι με ταλέντο και σεβασμό στην τέχνη που υπηρέτησαν. 
Άνθρωποι που είναι άξιοι της εκτίμησής και του χειροκροτήματός μας.
Γι' αυτούς λοιπόν ο τίτλος "ιερά τέρατα"  που τους έχει αποδοθεί εδώ και χρόνια είναι απόλυτα ταιριαστός.

Για τους καταγγελλόμενους ηθοποιούς και σκηνοθέτες θα μου επιτρέψτε να αφαιρέσω την λέξη ιερά. Από μόνη της η λέξη δηλώνει κάτι άξιο σεβασμού, κάτι που είναι κοντά στο Θεό. 
Την αφαιρώ λοιπόν και προσθέτω την  λέξη 'Διαβολικά'. 

Ναι, αυτός ο τίτλος τους ταιριάζει τέλεια. 

Διαβολικά Τέρατα...

Θα ήθελα αν μπορούσα να ρωτούσα ένα Τέρας από αυτά και συγκεκριμένα αυτό που τόλμησε να αγγίξει με τα βρωμόχερά του παιδικές ψυχές.  

Πόσο Διαβολικός μπορεί να είσαι όταν αγγίζεις και ξεριζώνεις την ψυχή ενός παιδιού;

Πόσο Τέρας μπορεί να είσαι που η αντίσταση του θύματός σου στις αρρωστημένες ορέξεις σου είναι για σένα το "πράσινο φως" για να καταστρέψεις το σώμα και την ψυχή του για πάντα;

Πόσο Τέρας μπορεί να είσαι όταν εκμεταλλεύεσαι τα όνειρά του για να ικανοποιήσεις την νοσηρή σου φαντασία;

Πόσα νεαρά παιδιά έχασαν την αγνότητα, την παιδικότητα, την αθωότητα και την λάμψη από τα μάτια τους μετά το βρομερό σου πέρασμα; 

Ξέρεις Τιποτένιε πόσες ενήλικες πλέον ζωές σηκώνουν αυτό το φορτίο στη ψυχή τους και δεν μπορούν να λυτρωθούν;


Και ξέρεις κάτι, το χειρότερο όλων είναι η μη παραδοχή των εμετικών πράξεών σου αλλά και το θράσος να ζητάς υποστήριξη από δικηγόρο για να την βγάλεις καθαρή. Μάλιστα μιλάτε για ψεύτικες καταγγελίες. 

Πιστεύω να καταλαβαίνεις και εσύ και ο συνήγορός σου πως με αυτόν το τρόπο ασελγείς άλλη μια φορά πάνω στα κορμιά και στις ψυχές των θυμάτων σου. 

Για σένα και τους όμοιούς σου δυστυχώς υπάρχει ο χρόνος παραγραφής.
O χρόνος που έχει περάσει και δεν μπορείς να τιμωρηθείς πλέον για κάποια από  αυτά τα αδικήματα. Σαν να μη συνέβη τίποτα σαν να μην έκανες τα έκτροπά σου ποτέ.

Για τις βιασμένες ψυχές όμως δεν υπάρχει παραγραφή. 
Ο πόνος, η θλίψη, η βρωμιά σου είναι εκεί. 
Σαν ένα ζωύφιο που τους ρουφάει το αίμα.
 
Θέλω να πιστεύω πως για αυτά που δεν έχουν παραγραφεί θα τιμωρηθείς και εσύ και οι όμοιοί σου. Αν παρ' όλα αυτά την βγάλεις καθαρή πιστεύω στη Θεία Δίκη. 

Κάποτε, κάποια μέρα θα πληρώσεις.


Κείμενο: Μ. Στρατή
Φωτογραφία:https://pixabay.com/





Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Όταν η μοίρα παίζει άσχημα παιχνίδια.

Οι κόρες, οι αρραβώνες και οι χαρές. (ΑΝΕΚΔΟΤΟ)

Είμαστε όλοι παίκτες στο ίδιο παιχνίδι...