Αγαπημένο μου ημερολόγιο...

                                          Ο κυρ Γιάννης είναι ένας άνθρωπος αυτό που λέμε "έξω καρδιά", γεμάτος καλοσύνη για τους γύρω του. Δεν υπάρχει άνθρωπος στο μικρό ορεινό χωριό που μένει να μη τον συμπαθεί. Είναι παράδειγμα προς μίμηση για όλους, για πολλούς λόγους.  Το όνειρό του, όταν ήταν μικρός, ήταν να γίνει γιατρός, γιατί του άρεσε να προσφέρει στον συνάνθρωπο. Ορφάνεψε όμως νωρίς και από τους δυο γονείς του και μεγάλωσε σχεδόν μόνος του. Οπότε έπρεπε απλά να επιβιώσει. Η μοίρα όμως συνέχισε παρά την καλοσύνη του να τον "χτυπά".  Έχασε την αγαπημένη του γυναίκα στην γέννηση του παιδιού τους πριν 35 χρόνια. Εκείνος ήταν 35 και εκείνη μόνο 23 χρόνων. Ήταν τρελά ερωτευμένος με την συγχωρεμένη. Την είχε "κλέψει" γιατί δεν τον ήθελαν οι γονείς της επειδή ήταν φτωχός, ορφανός και από άλλο χωριό. Παρόλα αυτά δεν έζησαν τον έρωτας τους. Αφού παντρεύτηκαν μετά από ένα χ...

·Αν επαναλβάνω φράσεις και προτάσεις στην παρακάτω ιστορία γίνεται εσκεμμένα                          Από μικρή ήταν πολύ όμορφη. Όλοι την ζήλευαν. Πάντα έκανε εντύπωση μέσα στο γαλανόλευκο φόρεμά της.  Ήταν όμως "ορφανή" και κατά καιρούς την είχαν στην "προστασία" τους ανάδοχες οικογένειες. Ο κάθε ένας από τους "ανάδοχους κηδεμόνες" της στην αρχή φερόταν καλά στη μικρή, μετά όμως την εκμεταλλεύοταν στο έπακρο.  Πριν 5 χρόνια ο θετός εκείνη την εποχή "μπαμπάς" της αποφάσισε πως έπρεπε να την βάλει έγκλειστη για λίγο καιρό σε ένα ίδρυμα. Αυτό έλεγε, θα της έκανε καλό, γιατί οι προηγούμενοι "γονείς" της, της είχαν δημιουργήσει προβλήματα. Από εκεί, έλεγε, θα έβγαινε δυνατή και θα μπορούσε να στηριχθεί στα πόδια της. Η όμορφη κοπέλα δεν ήθελε να πάει αλλά κανείς δεν την άκουγε.  Λάθος μεγάλο...  Η κατάστασή της έγινε πολύ, πολύ χειρότερη. Η υγεία της μετά από λίγο καιρό είχε κλονιστεί σε μεγάλο βαθμό....