Επιστροφή στην καθημερινότητα...


Επιστροφή στην καθημερινότητα για τους περισσότερους από εμάς.
Και η επιστροφή αυτή μας έφερε μπροστά σε ειδήσεις που η μία διαδέχεται την άλλη με γρήγορους ρυθμούς.
Θα αναφερθώ σε μερικές από αυτές...
Είχαμε λέει εισβολή του Ρουβίκωνα στο υπουργείο Εξωτερικών. Εισέβαλαν από την πίσω πόρτα και άφησαν στον προαύλιο χώρο μία τσάντα η οποία περιείχε φωτογραφίες νεκρών Παλαιστινίων μαζί με την σημαία της Παλαιστίνης. 
Ε και; Πού είναι το παράξενο;
Αυτοί και άλλοι σαν αυτούς μπαίνουν όπου θέλουν, κάνουν ότι θέλουν και κανείς δεν τους ενοχλεί. <<Μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δώστε>>. Αυτό γίνεται πάντα. Και αν ένα υπουργείο δεν έχει καλή φύλαξη τότε τι να περιμένει ο απλός Έλληνας για την ασφάλεια στην μικρή γειτονιά του...
Αν αυτή η τσάντα περιείχε κάποιον εκρηκτικό μηχανισμό ή κάθε φορά που μπαίνουν κάπου ανενόχλητοι έκαναν κακό σε κόσμο ποιος θα είχε την ευθύνη; 
Ξέφραγο αμπέλι...

Λίγες μέρες νωρίτερα έγινε χαμός για την έξοδο μας από τα μνημόνια. Σαν είδηση ακούγεται πολύ καλή. Στην πραγματικότητα όμως αυτό τι προσφέρει στον απλό Έλληνα;
Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει έξοδο και να έχουν ψηφιστεί περίπου 1000 μνημονιακοί  νόμοι που ισχύουν ήδη και που άλλοι θα ισχύουν μετά από λίγους μήνες και θα συνεχίζουν την  αφαίμαξη του ελληνικού λαού;
Και καλά κάνεις σαν κυβέρνηση και δείχνεις την χαρά σου, αλλά μήπως το τραβάς λίγο το σκοινί με διάφορες επικοινωνιακές φιοριτούρες. Μήπως είχαμε βγει νωρίτερα αν δεν είχατε κάνει λάθος κινήσεις ειδικά τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής σας. 
Και για να μην παρεξηγηθώ από ορισμένους ότι στρέφομαι μόνο εναντίον αυτής της κυβέρνησης, είχα γράψει την γνώμη μου για τα λάθη των προηγούμενων χρόνια πριν... 

Και μπαίνοντας σε προεκλογική τροχιά έσκασε πριν λίγες ώρες και ο ανασχηματισμός. 
Τα βασικά υπουργεία έμειναν ως έχει. Ο Αλέξης θέλησε να μετατρέψει το  <<πρώτη φορά αριστερά>>  σε << πρώτη φορά λίγο απ΄όλα>>. Μόλις άκουσα ότι η Κατερίνα Παπακώστα έγινε υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη έμεινα άφωνη. 
Άραγε ο Αλέξης θυμάται πως τον αποκαλούσε η Κατερίνα πριν καιρό; Τον είχε πει "προκλητικά αμοραλιστή".
Ότι δηλαδή μπροστά στην προσωπική και κοινωνική του άνοδο δεν έχει ηθικούς φραγμούς.
Παρ'όλα αυτά όμως όλα περασμένα ξεχασμένα. Φαίνεται ότι η γνώμη του Καμμένου στην κυβέρνηση έχει δύναμη. Τώρα πώς τόσο καιρό ο Καμμένος και ο Αλέξης τα πάνε μια χαρά εγώ τι να πω; Μπορώ όμως να σας παραθέσω κάτι ωραίο που είχα διαβάσει πριν καιρό από έναν Αμερικανό πολιτικό τον Mark Hanna. Είχε πει: <<Στην πολιτική δύο πράγματα έχουν σημασία. Το  πρώτο είναι τα λεφτά και δεν μπορώ να θυμηθώ ποιο είναι το δεύτερο>>.

Και στο κάτω κάτω ο ανασχηματισμός γιατί έγινε; Αφού η γραμμή είναι μία. Το μόνο που αλλάζει είναι πως θα φάνε και κάποιοι άλλοι από τους 'παχυλούς' μισθούς και θα γραφτούν στο βιβλίο της ιστορίας ως Υπουργοί.
Εγώ πάντως δεν καταλαβαίνω τίποτα πια.
Συμβαίνουν τόσα γύρω μας και αυτοί όλοι βγαίνουν και μας μιλούν σαν να ζούμε στην Ελβετία ή στο Κατάρ.
Συνεχίζω να βλέπω τον κόσμο να υποφέρει, να μην μπορεί να πληρώσει λογαριασμούς να τον πνίγουν οι  δυσβάσταχτοι φόροι. Τώρα βγήκε και ο ΕΝΦΙΑ, τα σχολεία ανοίγουν, οι φοιτητές πρέπει να βρουν σπίτια, οι μαθητές να γραφτούν σε φροντιστήρια και να αγοράσουν σχολικά και πολλά άλλα έξοδα που σφίγγουν την θηλιά στο λαιμό του κάθε ενός από εμάς.    Και είναι και αυτοί οι άνθρωποι που έχασαν τους δικούς τους και τα σπίτια τους στις φωτιές του Ιουλίου που περιμένουν δικαίωση. 
Για αυτό λίγη ταπεινότητα δεν βλάπτει.
Αν είχατε αναλογιστεί σαν κυβέρνηση  και εσείς και άλλοι στο παρελθόν  τα λάθη που έχετε κάνει, ίσως να ήσασταν πιο ταπεινοί χωρίς υπερηφάνεια,και αλαζονεία απέναντι στον λαό που σας ψηφίζει.
Ίσως ο κόσμος μας να ήταν καλύτερος!

Κείμενο: Μ. Στρατή
Φωτογραφία:Μ. Στρατή







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γυναικεία tips ομορφιάς

Review σε αγαπημένα προϊόντα. BATISTE, BOURJOIS, OSIS.

Μοσχάρι νουά με τυρί και ζαμπόν