Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Ο μικρός Αντωνάκης και η μαντικές του ικανότητες. (ΑΝΕΚΔΟΤΟ)


Γυρίζει ο μπαμπάς αργά από το γραφείο στο σπίτι και πάει στο δωμάτιο του μικρού Αντωνάκη να του δώσει ένα φιλί.
Πριν μπει στο δωμάτιο ακούει τον μικρό να κάνει την προσευχή του και να λέει:

 - Καλέ μου Θεούλη σε παρακαλώ, θέλω να έχεις καλά τον μπαμπά μου, την μαμά μου, τον παππού μου και θέλω να δώσεις χαιρετίσματα στην γιαγιά μου και να της πεις ότι την αγαπώ. 

Την άλλη μέρα το μεσημέρι πέθανε η γιαγιά του Αντωνάκη. Σοκαρισμένος ο πατέρας απορεί πως ο γιος του το είχε προβλέψει.

Μετά από 10 μέρες γυρίζει πάλι αργά και πάει να φιλήσει τον γιο του. Πριν μπει στο δωμάτιο ακούει τον μικρό να λέει στην προσευχή του:

- Θεούλη μου σε παρακαλώ, να έχεις καλά τον μπαμπά μου, την μαμά μου και να δώσεις πολλά πολλά χαιρετίσματα στον αγαπημένο μου παππού.

Την άλλη μέρα το πρωί πεθαίνει και ο παππούς. 

Σοκαρισμένος για δεύτερη φορά ο πατέρας σκέφτεται πως αυτό δεν ήταν τυχαίο και πως ο γιος του έχει μαντικές ικανότητες.

Πέρασε ένας μήνας και ένα βράδυ γυρνώντας πάλι αργά  πάει να φιλήσει τον μικρό Αντωνάκη. Τον ακούει όμως πάλι να κάνει την προσευχή του και να λέει:
- Θεούλη μου σε παρακαλώ, να  έχεις καλά την μαμά μου και να δώσεις πολλά χαιρετίσματα στον μπαμπά μου.

Σοκαρισμένος ο πατέρας την άλλη μέρα το πρωί ξυπνά και φεύγει με μεγάλη προσοχή για την δουλειά. Όλη την μέρα φοβόταν πως θα πάθει κάτι και θα πεθάνει. Πάει αργά το βράδυ και φεύγει για το σπίτι. Στο δρόμο σκεφτόταν πως μάλλον αυτή τη φορά ο γιος του είχε κάνει λάθος.

Ευχαριστημένος που η μέρα τελείωνε και δεν είχε πάθει τίποτα ανοίγει την πόρτα του σπιτιού του και βλέπει την γυναίκα του ιδιαίτερα ταραγμένη να φωνάζει:

- Καλά που ήρθες! Έγινε κάτι τρομακτικό!  Μόλις με πήραν τηλέφωνο ότι ο κουμπάρος πέθανε από έμφραγμα...!!!! 

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

Η μικρή Αννούλα χάρηκε αλλά... (ΑΝΕΚΔΟΤΟ)


Έχει τελειώσει το μάθημα και η μικρή Albana από την Αλβανία βάζει τα βιβλία της στην τσάντα για να φύγει. 
Ξαφνικά την πλησιάζει η δασκάλα και της λέει:
- Καλή μου Albana. Πήρα μία απόφαση. Από σήμερα θα σε λέω Άννα και θα είσαι Ελληνίδα.

Γεμάτη χαρά η μικρή πηγαίνει γρήγορα στο σπίτι να πει τα καλά νέα στους γονείς της.
- Μπαμπά, μαμά!!! Είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένη και ενθουσιασμένη γιατί η δασκάλα μου είπε πως από σήμερα θα με λέει Άννα και θα είμαι Ελληνίδα.
Μόλις τέλειωσε την φράση της η μικρή την πιάνει και ο πατέρας και η μητέρα και την αρχίζουν στις "γρήγορες".
Την άλλη μέρα το πρωί βλέπει η δασκάλα την μικρή να μπαίνει στην αίθουσα γεμάτη μώλωπες. 
- Τι έγινε Αννούλα μου; Τι έπαθες και είσαι έτσι;
- Με έδειραν χθες δυο Αλβανοί κυρία...




stratimina68.blogspot.gr

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Ήξερες από πού πήρε το όνομα;

Ήξερες από πού πήρε το όνομα;



Η Αργεντινή πήρε την ονομασία της από το -αργέντουμ- (άργυρος), πολύτιμο μέταλλο που προμηθεύονταν οι πρώτες ευρωπαϊκές αποικίες στην περιοχή.



Η Πορτογαλία πήρε το όνομά της από την πόλη Πόρτο που η παλαιότερη σημασία ήταν Portus Cale ή Portucalia. Το Πόρτο είναι η δεύτερη μεγάλη πόλη της Πορτογαλίας.





Η Αγγλία πήρε το όνομά της από τους Άγγλους, ένα γερμανικό φύλο που την αποίκησε τον πέμπτο και έκτο αιώνα.





Η Γαλλία (France), (Φράνς), το πήρε από τους Φράγκους.





Η Αυστραλία πήρε το όνομα από την λατινική φράση -terra australis incognita- που σημαίνει ("άγνωστη νότια γη").





Καναδάς. Πιθανότατα πήρε την ονομασία από την λέξη των ιθαγενών  Ινδιάνων Χιούρον - Ιροκουά, 'kanata', που σημαίνει καταυλισμός ή χωριό.





Αμερική. Αυτό που λέγεται είναι ότι η ήπειρος πήρε την ονομασία της από τον  Αμέριγκο Βεσπούτσι. Ο οποίος ήταν εξερευνητής, θαλασσοπόρος, οικονομολόγος και χαρτογράφος.





Ευρώπη. Το πιο πιθανό είναι η λέξη να ετυμολογείται από τις λέξεις ευρύς και ώψ (ανοιχτομάτης, με μεγάλα μάτια).






Βενεζουέλα. Εδώ λέγεται πως ο Ιταλός εξερευνητής Αμέριγκο Βεσπούτσι, (που είδαμε και πιο πάνω) όταν την είδε του θύμισε την Βενετία.  Και αυτό γιατί τα σπίτια των ιθαγενών εξείχαν από το νερό. Το όνομα το έδωσε μαζί με τον Αλόνσο δε Οχέδα. Δηλαδή το όνομα Βενεζουέλα αποδίδεται σε μεταμόρφωση του ονόματος Βενετία (Venezia).





Κείμενο: Μ. Στρατή

stratimina68.blogspot.gr
πληροφορίες πήρα από: https://el.wikipedia.org/wiki


  

Η ξανθιά βρήκε την λύση... (ΑΝΕΚΔΟΤΟ)


Είναι που λέτε μια ξανθιά που μαζί με το αγόρι της ψάχνουν να αγοράσουν σπίτι για να στεγάσουν την αγάπη τους.
Κάποια στιγμή και ενώ είχαν δει πολλά  που δεν τους άρεσαν βλέπουν ένα που το ερωτεύτηκαν αμέσως και οι δύο. Είχε άπλετο φως, μεγάλο, με ωραία θέα και σε πολύ καλή τιμή. Όση ώρα όμως τους το έδειχνε ο μεσίτης περνούσαν συνέχεια αεροπλάνα και αυτό έκανε τον άντρα να δυσανασχετήσει και να τον ρωτήσει:
- Πολύ όμορφο το σπίτι αλλά βλέπω ότι είναι κοντά το αεροδρόμιο. Δεν θα έχουμε πρόβλημα με τον θόρυβο?
- Α, μην δίνετε σημασία, μετά από μία βδομάδα δεν θα τα ακούτε καθόλου γιατί θα τα έχετε συνηθίσει.
Και τότε ακούγεται η ξανθιά να λέει:
- Ας το πάρουμε σε παρακαλώ αγάπη μου και την πρώτη βδομάδα ας μείνουμε σε ξενοδοχείο...

stratimina68.blogspot.gr

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Λεμόνι και πορτοκάλι ασπίδα για τον οργανισμό μας

                                      Αποτέλεσμα εικόνας για λεμονια
Ένα ποτήρι χλιαρό νερό με λίγες σταγόνες λεμόνι κάθε πρωί:
  1. Ενισχύει το ανοσοποιητικό επειδή περιέχει βιταμίνη C.
  2. Διώχνει τις τοξίνες από τον οργανισμό μας γιατί λειτουργεί σαν φυσικό διουρητικό.  
  3. Κάνει την επιδερμίδα μας να δείχνει πιο λαμπερή.
  4. Μας ανακουφίζει από τα συμπτώματα του φουσκώματος και της καούρας.
  5. Μας κάνει να έχουμε περισσότερη ενέργεια.

                                         Αποτέλεσμα εικόνας για πορτοκαλι
Ένα πορτοκάλι την ημέρα:

  1. Τονώνει το καρδιαγγειακό σύστημα και το κρατά υγιή. 
  2. Μπορεί να μειώσει την υψηλή πίεση στο αίμα.
  3. Είναι πηγή φυλλικού οξέος και βοηθά στην σωστή ανάπτυξη του εγκεφάλου.
  4. Ενισχύει το ανοσοποιητικό επειδή περιέχει βιταμίνη C.
  5. Έχει λίγες θερμίδες.
  6. Προστατεύει από μολύνσεις.
  7. Επειδή περιέχει ασβέστιο προστατεύει τα οστά και τα δόντια. 
  8. Μειώνει την χοληστερόλη. 




Κείμενο: Μ. Στρατή
stratimina68.blogspot.gr

Πληροφορίες πήρα από:
www.iatropedia.gr
www.alfavita.gr/arthra

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Θα γίνει η Ελλάδα μας, απόκτημα δικό τους.

Αποτέλεσμα εικόνας για ελληνικη σημαια

Επτά χρόνια τώρα
ακούμε στην tv
πως η πιο κρίσιμη βδομάδα
της διαπραγμάτευσης είναι αυτή.

Από διαπραγμάτευση και αξιολόγηση
σε eurogroup και τηλεδιασκέψεις
όλοι για το "καλό" μας δουλεύουν
για να ζούμε λέει αύριο, με όλες τις ανέσεις.

Για να ρθει λέει η ανάπτυξη
να ανοίξουν οι δουλειές
να ανέβουν οι συντάξεις 
να αρχίσουν οι εξαγωγές.

Πριν από κάθε απόφαση 
μας λένε ότι άκρη δεν θα βγάλουν 
γιατί οι δανειστές ζητούν πολλά
και αυτοί υπογραφή δεν βάζουν.

Και αρχίζουν οι θεωρίες τους
για Grexit και δραχμή
δήθεν μας φοβίζουν... 
για να τα υπογράψουν όλα κάποια στιγμή.

Πάντα το ίδιο γίνεται 
χρόνια τώρα πολλά,
τους μάθαμε πια όλους
και ανάποδα και καλά.

Πάλι θα υπογράψουν
τα μέτρα τα σκληρά
πάλι θα υποφέρουμε
με όλα τα δεινά. 

Και θα περνάει ο καιρός 
τα χρόνια και οι μέρες
ανάπτυξη δεν θα έρχεται
ούτε καλές ημέρες.

Και κάποια στιγμή φίλοι μου
να θυμάστε αυτό που λέω,
και εκτός ευρώ θα είμαστε 
και Υπέρ_ Χρεωμένοι σ'αυτούς έξω.

Άλλωστε αυτό ήθελαν, 
όλοι είχαν τον σκοπό τους. 
Να γίνει η Ελλάδα μας
απόκτημα δικό τους.

Μ. Στρατή
  



Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Ο άτυχος σύζυγος... (ΑΝΕΚΔΟΤΟ)

Γυρίζει ο σύζυγος από την δουλειά κουρασμένος και πεινασμένος. 
Εκεί που η σύζυγός του έβαζε τραπέζι να φάνε, βλέπει στο χέρι της ένα πανάκριβο δαχτυλίδι με ένα μεγάλο διαμάντι.
- Βρε γυναίκα! Που βρήκες αυτό το διαμαντένιο δαχτυλίδι;
- Που να σου τα λέω άντρα μου! Σήμερα το πρωί που είχα βγει με την φίλη μου για καφέ σε κάποια φάση πήγα τουαλέτα. Και το βρήκα πάνω στον νιπτήρα. Χαζή ήμουν να το αφήσω;
- Μπράβο, είσαι τυχερή!!!
Μετά από μια βδομάδα, σε μια βραδινή τους βόλτα, βλέπει την γυναίκα του να φοράει μια πανάκριβη γούνα.
- Βρε γυναίκα! Που βρήκες αυτήν την όμορφη γούνα;
- Καλά δεν θα το πιστέψεις. Χθες βράδυ που πήγα για φαγητό με την φίλη μου, στην έξοδο αντί να μου δώσουν το δικό μου παλτό, μου έδωσαν αυτήν την γούνα.  Χαζή ήμουν να πω ότι δεν είναι δικιά μου;
- Τι να σου πω γυναίκα! Τελικά είσαι πολύ τυχερή!  Εγώ πάλι γεννήθηκα άτυχος. Για να σου δώσω να καταλάβεις, προχθές βρήκα κάτω από το κρεβάτι μας ένα ωραίο σώβρακο. Πήγα να το βάλω και ήταν τουλάχιστον δύο νούμερα μικρότερο...

stratimina68.blogspot.gr

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Ένα διαμάντι στις λάσπες...

Αποτέλεσμα εικόνας για μαυρο


Τα βήματα του ήταν αργά και ασταθή.
Το βλέμμα του κοίταζε επίμονα το πακέτο τα τσιγάρα που κρατούσε.
Ήταν πάρα πολύ αδύνατος και καχεκτικός.  
Αυτό που δεν περνούσε απαρατήρητο ήταν τα μάτια του. Είχαν το χρώμα της θάλασσας αλλά ήταν τόσο θολά και ανέκφραστα.
Το τζιν παντελόνι του ήταν βρώμικο και η μαύρη μπλούζα που φορούσε έπεφτε στο κοκαλιάρικο σώμα του σαν τσουβάλι. 
Τα χέρια του έτρεμαν...
Σταμάτησε μετά από λίγα βήματα όταν είδε έναν κύριο μέσα στο αυτοκίνητό του. Άπλωσε το χέρι ζητώντας ελεημοσύνη. Εκείνος του έδωσε κάτι κέρματα. Κοίταξε το χέρι του, να δει προφανώς το ποσό και συνέχισε το νωχελικό του περπάτημα.
Πέρασε τον δρόμο χωρίς να δει το φορτηγό που ερχόταν καταπάνω του. Τελευταία στιγμή ο οδηγός έκανε έναν ελιγμό και απέφυγε την τραγωδία. Ακούστηκε μόνο να του φωνάζει δυνατά, "βλαμμένε  πρεζάκια πήγαινε να πεθάνεις κάπου αλλού".
"Πρεζάκια". Έτσι τον φώναζαν όλοι τα τελευταία πέντε χρόνια. Δεν είχε άλλο όνομα. Εκεί που τον αποκαλούσαν με το πραγματικό του όνομα ήταν στην γειτονιά που μεγάλωσε. Όλοι που τον γνώριζαν από μωρό ήξεραν πως ήταν ένα παιδί "διαμάντι". Ότι και να ήθελαν φώναζαν τον Άγγελο που ήταν πάντα πρόθυμος να βοηθήσει. Ειδικά τους πιο ανήμπορους και τους ηλικιωμένους.   
Όλα αυτά όμως σταμάτησαν με την απώλεια της κυρά Μαρίας. Από εκεί και πέρα και μέρα με την μέρα έβλεπαν το "διαμάντι" της γειτονιάς να κυλάει στις λάσπες.

Το όνομα του του το είχε δώσει η μητέρα του επειδή όταν γεννήθηκε είχε μεγάλα γαλάζια μάτια και ξανθά μαλλιά.  Η κυρά Μαρία τον μεγάλωσε μόνη. Πατέρας υπήρχε, αλλά μόνο για να κάνει την ζωή τους μαρτύριο. Από μικρός ο Άγγελος ζούσε την κακοποίηση. Με διάφορα μέσα. Τον χτυπούσε με την ζώνη του, με ξύλα, ακόμα και με τσιγάρα που είχε σβήσει μερικές φορές στο κορμάκι του. Και όλα αυτά σε ένα παιδάκι που ήταν υπόδειγμα. Ήταν καλός μαθητής, ευγενικός, κοινωνικός. 
Τον Άγγελο όμως δεν τον πείραζαν οι κακουχίες που περνούσε αυτός. Αυτό που τον πονούσε ήταν ότι δεν άντεχε να βλέπει τον  ξυλοδαρμό και την κακοποίηση της μητέρας του, που ήταν και σωματική και λεκτική. 
Ένας μέθυσος πατέρας είχε καταστρέψει τις ζωές τους. Το τέλος της κακοποίησης αυτής είχε δοθεί πριν έξι χρόνια με τον χειρότερο τρόπο... 
 
Ήταν ένα πρωινό του Φλεβάρη όταν ο πατέρας του γυρνώντας μετά από μέρες απουσίας στο σπίτι ξέσπασε πάλι στην μητέρα του. Μετά από πολλές μπουνιές στο πρόσωπο και στα πλευρά της, την έριξε κάτω και με κλοτσιές την έριξε από τις σκάλες. Μετά από αυτό και χωρίς να την βοηθήσει άνοιξε την πόρτα και έφυγε.
Ο Άγγελος γυρνώντας από το πανεπιστήμιο, βρήκε την αγαπημένη του μητέρα αιμόφυρτη στο ισόγειο του σπιτιού. Το μόνο που πρόλαβε να του ψελλίσει ήταν ότι την έσπρωξε ο πατέρας του.
 
Αφού έμεινε για λίγες μέρες στο νοσοκομείο και μετά από δύο χειρουργεία στο κεφάλι και στην σπονδυλική στήλη δυστυχώς άφησε την τελευταία της πνοή ένα γκρίζο απόγευμα, δίπλα στον αγαπημένο της γιο.     
Ο πατέρας δεν ξανάδωσε σημεία ζωής. Μετά από καιρό κάποιος γνωστός του είπε ότι τον είχε δει στο εξωτερικό. Αυτό τον έκοψε στα δύο. Το κτήνος που σκότωσε την βασανισμένη και πονεμένη μαμά του θα έμενε ατιμώρητο. 
Μέσα σε λίγο  καιρό έγινε η σκιά του εαυτού του. 
Κάποιοι καλοθελητές "φίλοι" τον έβαλαν στο κόσμο των ουσιών. Δεν μπορούσε με τίποτα να διαχειριστεί το χαμό της μάνας του. Ο δυνατός για τόσα χρόνια Άγγελος έγινε αδύναμο κλαράκι στον άνεμο...

 
Το ασθενικό του βήμα τον έβγαλε στη στοά που σύχναζε τα τελευταία δύο χρόνια. Πριν φτάσει όμως εκεί, για μια ακόμη φορά είχε κλέψει την τσάντα μιας ανήμπορης γιαγιάς που μόλις είχε βγει από την τράπεζα.
Άνοιξε την τσάντα πήρε το πορτοφόλι και είδε πως ήταν αρκετά τα χρήματα. Κράτησε τα λεφτά και πέταξε όλα τα άλλα σε ένα κάδο σκουπιδιών.
Κάθε φορά που σαν αρπαχτικό έκλεβε κάτι από κάποιον, μέσα στο θολό μυαλό του, ήξερε πως έκανε κάτι κακό. Αλλά έμοιαζε σαν πιόνι πάνω στην σκακιέρα μιας άσχημης παρτίδας που δεν μπορούσε να βγει.
Απόψε ήταν αποφασισμένος πως θα έδινε ένα τέλος στο άσχημο αυτό παιχνίδι.
Μέσα στην παγερή και γεμάτη υγρασία στοά τον πλησίασε κάποιος και αντάλλαξαν κάτι στα σκοτεινά. Πήγε σε μια άκρη κάθισε κάτω και χρησιμοποίησε το απόκτημα της αγοραπωλησίας.
 
Έβρεχε πάρα πολύ εκείνο το πρωινό. 
Ο ήχος του ασθενοφόρου έκανε μερικούς που είχαν μαζευτεί εκεί να κάνουν στην άκρη.
"Άνδρας γύρω στα 25 είναι νεκρός, πιθανόν από υπερβολική δόση". Αυτά ήταν τα λόγια μιας γυναίκας από το πλήρωμα του ασθενοφόρου προς το κέντρο.
Ο Άγγελος, ο "πρεζάκιας" για μερικούς, είχε φύγει.
Δεν θα έκλεβε πια, δεν θα ήταν το πιόνι κανενός.

Ήταν πια ασφαλής και χαρούμενος κοντά στην αγαπημένη του μητέρα.




Κείμενο: Μ. Στρατή
Φωτογραφία: Από το διαδίκτυο 

 


  



  

Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2017

Ο Βαγγέλης και ο Μπάμπης... (ΑΝΕΚΔΟΤΟ)

Κατεβαίνει την Ερμού ο Βαγγέλης και ξαφνικά βλέπει να ανεβαίνει ο φίλος του ο Θανάσης που είχε να δει εδώ και 10 χρόνια.
Η συγκίνηση ήταν μεγάλη. Φιλιά, αγκαλιές και γέλια.
Στο τέλος της συζήτησης λέει ο Θανάσης στον Βαγγέλη:
- Να κανονίσουμε μια από τις επόμενες μέρες να πάμε για καφέ να τα πούμε καλύτερα. Τι θα έλεγες για την Δευτέρα το απόγευμα?
- Δεν γίνεται την Δευτέρα, έχει ο Μπάμπης να πάει για κυνήγι.
- Καλά, τότε ας βρεθούμε την Τρίτη.
- Δεν μπορώ ούτε την Τρίτη. Έχει ο Μπάμπης ψάρεμα. 
- Ας βρεθούμε τότε την Τετάρτη.
- Δεν μπορώ ρε Θανάση ούτε την Τετάρτη. Έχει ο Μπάμπης πάλι κυνήγι.  
- Κάτσε ρε φίλε, ποιος είναι αυτός ο Μπάμπης και δεν τον ξέρω?
- Ούτε εγώ τον ξέρω. Αλλά όταν αυτός πάει για ψάρεμα ή κυνήγι, εγώ πάω με την γυναίκα του...

stratimina68.blogspot.gr

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά

                                        Αποτέλεσμα εικόνας για αχλαδα

Πολλές φορές λέμε την φράση "Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά".
Αυτό συνήθως το λέμε όταν κάποιος κάνει κάτι κακό και θέλουμε να πούμε ότι θα το βρει μπροστά του.
Από που όμως έχει βγει αυτή η φράση;
Στο διαδίκτυο βρήκα κάποιες εκδοχές και σας τις παραθέτω. 
Αυτό που ακούγεται περισσότερο είναι ότι οι Ενετοί για να μετέφερουν τον στρατό τους, το  έκαναν με μεγάλα μεταγωγικά πλοία σε σχήμα αχλαδιού. Τα πλοία αυτά τις περισσότερες  φορές έσερναν ένα μικρό καραβάκι όπου μέσα έβαζαν πυρομαχικά και πολεμοφόδια. 
Οι Έλληνες σε αυτά τα πλοία είχαν δώσει την ονομασία "Αχλάδες"
Όταν λοιπόν οι νησιώτες έβλεπαν στο πέλαγος "Αχλάδες", ήξεραν πως έρχονται δύσκολες μέρες. 
Από στόμα σε στόμα  έλεγαν την φράση  "Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά" και έτσι ετοιμάζονταν να αντιμετωπίσουν τον εχθρό.

Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή, (που εμένα προσωπικά μου φαίνεται σωστότερη), του Νίκου Σαραντάκου.  Λέει λοιπόν ότι όποιος τρώει το ζουμερό αχλάδι που είναι νόστιμο και γευστικό και χαίρεται, μην ξεχνά πως αν φτάσει και φάει την ουρά, την αντίθετη πλευρά του κοτσανιού,  τότε θα γευτεί την πίκρα.

Κείμενο: M. Στρατή
stratimina68.blogspot.gr
Φωτογραφία: Από το διαδίκτυο.
Πηγές:
wi-fi-votaniki.net/node/402
www.sostoslogos.gr
https://sarantakos.wordpress.com/

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Όχι άλλη ωριμότητα

Αποτέλεσμα εικόνας για νεοτητα

Κάθομαι και σκέφτομαι πίσω τα παλιά
μικρό παιδί σαν ήμουνα γεμάτη ανεμελιά.

Σαν έτρεχα και έπαιζα με όλα τα παιδιά
στο όμορφο χωριό μου, στο Κάστρο εκεί κοντά.

Σκέφτομαι και τα άλλα, τα εφηβικά,
με τα ερωτικά σκιρτήματα, την τρέλα στην καρδιά.

Τα χρόνια που δεν έβλεπα τίποτα το κακό
ήταν η ζωή μπροστά μου και ένιωθα όμορφα γι' αυτό.

Αχ...!!! Τι όμορφα που ήταν, τι μέρες μαγικές
που πέρασαν και άφησαν νοσταλγία και χαρές...

Και από τα χρόνια τα ξέγνοιαστα, τα υπέροχα, τα μεγάλα
λες και πάτησα κουμπί και διακτινίστηκα στα άλλα...

Σε αυτά που τώρα περπατώ και μου φέρνουν μόνο μια σκέψη,
"αφού αισθάνομαι παιδί, γιατί να είμαι σε αυτή τη θέση?"

Είμαι 'λένε' στα χρόνια της ωριμότητας, που ξέρω πως να ζήσω, 
μα εγώ αυτό που θα θελα πολύ είναι να τρέξω πίσω...

Η ωριμότητα γύρω μου είναι αρκετή, φτάνει και περισσεύει 
εγώ θέλω ξανά τα νιάτα μου γιατί έτσι με βολεύει.

Δεν θέλω να μου μιλούν στο πληθυντικό  και σε λίγο να μου δίνουνε και θέση
Θέλω έστω για λίγο να βρεθώ εκεί που δεν υπήρχαν "πρέπει".  

Κείμενο: Μ. Στρατή
stratimina68.blogspot.gr

Φωτογραφία: Από το διαδίκτυο


Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Όλα είναι στιγμές.

                                   Αποτέλεσμα εικόνας για αποφθεγματα με τις στιγμες

Έχει μπει εδώ και μέρες το 2017 και οι ευχές για "καλή χρονιά" ακόμα ηχούν γύρω μας.
Πάντα στις αρχές κάθε νέου χρόνου έχουμε όλοι την ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει και ότι όλα θα πάνε καλύτερα. Φτάνει όμως πάντα το τέλος της χρονιάς και οι περισσότεροι θέλουμε να φύγει και να μην ξαναγυρίσει.
Τι είναι αυτό που μας πιάνει και ξεκινάμε με τους καλύτερους στόχους και καταλήγουμε ΠΆΝΤΑ με την ίδια απογοήτευση?
Η γνώμη μου είναι πως δεν είναι θέμα χρονιάς. 
Αυτό που αλλάζει τα πράγματα γύρω μας από το καλό στο κακό και το αντίθετο είναι οι στιγμές. Οι στιγμές είναι που θα μας δώσουν τις "καλές μέρες", που θα ζεστάνουν τις καρδιές και τις ψυχές μας και θα μας ανεβάσουν στα ύψη της ευτυχίας. Και οι στιγμές πάλι είναι αυτές που θα μας δώσουν τις "κακές".  Αυτές τις μέρες που θα μας σκοτεινιάσουν, θα μας πληγώσουν και θα μας κάνουν να πέσουμε στα πατώματα.  
Άρα δεν είναι η χρονιά που είναι καλή ή κακή, αλλά οι στιγμές και αυτά που μας φέρνουν.
Αν αφαιρέσουμε τις "άσχημες" στιγμές που δεν μπορούμε να αλλάξουμε ίσως μπορούμε να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε περισσότερες "όμορφες".
- Πώς θα γίνει αυτό? 
Θα γίνει με απλά αλλά μαγικά πράγματα.
Όπως αν αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο στους δικούς μας ανθρώπους. 
Αν βάλουμε λίγο τον εγωισμό μας στην άκρη. 
Αν ζητάμε πιο εύκολα "συγγνώμη". 
Αν  λέμε συχνότερα "σ΄αγαπώ", "σ'ευχαριστώ". 

Όπως και να έχει, σας εύχομαι από καρδιάς, η ζωή σας να είναι γεμάτη όμορφες στιγμές που θα σας κάνουν ευτυχισμένους, καλύτερους και γεμάτους.

Μ. Στρατή
stratimina68.blogspot.gr