Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Ο Ελληνικός λαός σαν πρόβατο μέσα στους λύκους...

Θυμάμαι 6-7 χρόνια πριν, όταν ο Γιώργης, (ο μην τον χαρακτηρίσω), μας έβαλε στο πρώτο μνημόνιο, οι περισσότεροι από όσους ήξερα ήταν ενθουσιασμένοι με την κίνηση του αυτή. Οι πιο πολλοί περίμεναν πως θα έρθουν καλύτερες μέρες...
Ο καιρός περνούσε και αντί για τις καλύτερες μέρες ήρθαν οι χειρότερες.
Άρχισε ο κόσμος να φωνάζει, να βγαίνουν οι "αγανακτισμένοι" στους δρόμους, να κατεβαίνει το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα, να κλείνουν επιχειρήσεις, να γίνονται αυτοκτονίες και πολλά άλλα δυσάρεστα.
Οι αντιπολίτευση τότε έκανε τον κακό χαμό. Η κυβερνητική πλατφόρμα του Αντωνάκη στα "Ζάππεια" ήταν τόσο δελεαστική που ο λαός τον πίστεψε.  
Μερικά από αυτά που θυμάμαι πως είχε πει ότι θα κάνει και δεν έγιναν ποτέ ήταν ότι θα έκανε αποκατάσταση συντάξεων, επιδομάτων σε πολύτεκνους, θα βοηθούσε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δεν θα έπεφταν άλλο οι μισθοί, θα βοηθούσε τους δανειολήπτες με χαμηλότερες δόσεις και άλλα ενδιαφέροντα... 
Ο κοσμάκης τον πίστεψε και τον έκανε πρωθυπουργό.
Και μπήκαμε σε δεύτερο μνημόνιο. 
Και τα λόγια τα πήρε ο αέρας και έφυγαν μακριά σαν αποδημητικά πουλιά.

Ο κόσμος δεν μπορούσε άλλο πια...
Έγιναν και άλλες αυτοκτονίες, έπεσε και άλλο το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα, οι μισθοί πήγαν στα τάρταρα, οι συντάξεις το ίδιο και πάει λέγοντας...
Ο Έλληνας περίμενε να κρατηθεί από άλλο "Μεσσία".
Και κρατήθηκε, από τον νεαρό και πολλά υποσχόμενο Αλέξη.
Είπε και αυτός "παχιά λόγια", όπως ότι θα έσκιζε τα μνημόνια θα έδινε στους συνταξιούχους αυξήσεις, θα τους έδινε ξανά τα δώρα τους πίσω, θα σταματούσε τον ΕΝΦΙΑ και πολλά άλλα "ΘΑ". 
Όλα αυτά όχι μόνο έμειναν λόγια αλλά η κατάσταση έγινε ακόμα χειρότερη από ότι ήταν.
Πήραμε τρίτο μνημόνιο, ο ΕΝΦΙΑ είναι ακόμα εδώ,  οι συντάξεις θα πέσουν και άλλο, το ΟΧΙ των Ελλήνων έγινε ΝΑΙ, ήρθαν τα Capital Controls και άλλα δεινά...
---------------------
Το Ελληνικό κράτος μοιάζει στα μάτια μου σαν πρόβατο πληγωμένο και πεταμένο μέσα σε μια αγέλη λύκων.
Αιμορραγεί από παντού...
Οι βοσκοί που είχε τα τελευταία χρόνια δεν το προστάτεψαν.
Του έπαιρναν το γάλα, το μαλλί αλλά του είχαν μειώσει την τροφή και το νερό. 
Τώρα πια, μετά από τόσες κακουχίες κείτεται μισοπεθαμένο στο χώμα.
Λόγω της αιμορραγίας που έχει, έχουν μαζευτεί από πάνω του τα όρνια και προσπαθούν να το αποτελειώσουν.
Θα βρεθεί κάποιος να το σώσει?

Δεν νομίζω πως υπάρχει πια σωτηρία.


Μίνα Στρατή






3 σχόλια:

  1. Μπράβο για αυτή σου την ανάρτηση.. με απλά και ουσιαστικά λόγια εξέθεσες το ελληνικό ζήτημα.. ίσως λοιπόν να μην υπάρχουν Μεσσίες στην πολιτική... ούτως ή άλλως δεν θέλαμε Θεούς, Ανθρώπους θέλαμε! Την ΚΑΛΗΜΕΡΑ μου Μίνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αριστο το κείμενο. Οπως ακριβώς έχουν τα πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Χρειάζεται σθένος για την εξαθλίωση ενός λαού

Πολλά βραβεία έχουν δοθεί κατά καιρούς, βραβεία σε συγγραφείς αλλά και ηθοποιούς. Βραβεία σε επιστήμονες, σε ήρωες και άλλους πο...