Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

Η μοναδική, αγαπημένη μας φορεσιά.



Όταν γεννιέσαι φοράς μια φορεσιά πανέμορφη, απαλή, με ροδαλό χρώμα και ωραία μυρωδιά. 

Σιγά, σιγά, περνάει ο καιρός.....
20-30 χρόνια!! 
Η φορεσιά σου συνεχίζει να είναι όμορφη.
Την κοιτάς με θαυμασμό στον καθρέφτη σου, έχει ωραίο χρώμα, είναι απαλή, μυρίζει όμορφα. Μα πάνω από όλα είναι καλοσιδερωμένη.

Ο χρόνος ξαφνικά αρχίζει να τρέχει......
20 χρόνια ακόμα!! 
Εδώ κάτι αρχίζει να συμβαίνει στην άλλοτε τέλεια φορεσιά σου. Αρχίζει να χάνει το όμορφο χρώμα της, να γίνεται λίγο θαμπή. Την κοιτάζεις και αρχιζεις να νιώθεις λίγο απαισιόδοξα.

Ο χρόνος τρέχει ακόμα πιο γρήγορα ....
20-30 χρόνια!!
Η αγαπημένη σου φορεσιά έχει φθαρεί αρκετά.
Το χρώμα της έχει γκρίζες αποχρώσεις, μουντές. Δεν είναι πλέον σιδερωμένη, δεν θες πια να την κοιτάζεις.

Αυτά συμβαίνουν στην αγαπημένη και μοναδική για τον καθένα μας φορεσιά. 
Όμως παρ'όλα αυτά είναι τυχερός αυτός που θα την αποκτήσει!
Άλλα ακόμα πιο τυχερός, είναι αυτός που θα την δει να περνάει όλα τα στάδια της ύπαρξής της.

<<Η ζωή είναι ένα ένδυμα. Όταν είναι λερωμένο το καθαρίζουμε, όταν τρυπήσει το μπαλώνουμε, αλλά μένει κανείς ντυμένος όσο πιο πολύ μπορεί!>>
Ονόρε Ντε Μπαλζάκ 


                                                                              
                                                                              Μ.Στρατή

                                                                              Αγαπημένο μου ημερολόγιο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ο Έλληνας στην Κόλαση; (Ανέκδοτο)

Τρεις άντρες πεθαίνουν και καταλήγουν στην κόλαση. Ο ένας είναι Ιταλός, ο άλλος Ινδός και ο τρίτος Έλληνας. Στην πόρτα της Κολάσεως το...