Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

Απόγνωση..

Αυτή η λέξη ειναι που μας χαρακτηρίζει τον τελευταίο καιρό!
Δεν θα μπορούσα να βρω άλλη.
Υπάρχουν τόσα πράγματα  στον τόπο μου που έφεραν το λαό σε απόγνωση!
Δεν ξέρω τι πρέπει να γράψω πρώτο και τι τελευταίο!
Ειναι ενα συνοθυλευμα απο κοινωνικές εκρήξεις που εχουν ισοπεδώσει την Ελλάδα!
Μια Ελλάδα που εχει περάσει τόσα πολλά δεινά μέσα στους αιώνες, που τα άφηνε πάντα πίσω της και προχωρούσε με το κεφάλι ψηλά!
Τωρα όμως τα πράγματα εχουν πάρει άλλη τροπή.Εχει χαθει η αισιοδοξία,το όραμα,η ελπίδα απο όλους μας!εχουμε γίνει ένας λαός πεσμένος στα γόνατα μπροστά στον κατακτητή.
Θα πεις πως λέω βαριές κουβέντες αλλα ετσι ειναι.
Το βλεπω παντού γύρω μου!και εσυ το βλέπεις παντου!
Στους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας που δούλευαν μια ζωη για να φτιάξουν ενα σπίτι και να εχουν μια καλη σύνταξη!που ειναι τωρα αυτα;
Την σύνταξη τους την μείωσαν αργα και βασανιστικά,τους έκοψαν τα δώρα τους, που αυτα περίμεναν για να δώσουν κάτι στα εγγόνια τους,τους φορολογησαν(οπως όλους μας) και υπάρχει κάτι ακόμα χειρότερο.Δεν μπορούν να πάρουν τα φάρμακα τους.Πρεπει να τα πληρώνουν,και αν δεν εχουν να πληρώσουν;..............θάνατος.Βαρια κουβέντα και αυτή ε;ειναι όμως η αλήθεια!
Το βλεπω στους χιλιάδες ανέργους!
Στις οικογένειες που δεν εργάζεται κανεις.Που τα παιδια τους τους ζητάνε πράγματα που δεν μπορούν να προσφέρουν.Δεν μπορούν να τους παρέχουν ακομα και τα βασικά νιώθοντας ενοχές.
Που αυτή η απόγνωση, τους εχει οδηγήσει κατα χιλιάδες στην αυτοκτονία,βυθίζοντας στο πένθος τις οικογένειες τους.
Το βλεπω σε όλους τους βαριά πάσχοντες που τα φάρμακα τους( που ειναι η ζωη τους)δεν μπορούν να τα πάρουν,πρώτον γιατι ειναι πανάκριβα και δεύτερον γιατι δεν υπάρχουν!
Αποτέλεσμα θάνατος!
Στους τόσους άστεγους που κοιμούνται στο δρόμο!
Στους τόσους νέους που φεύγουν στο εξωτερικό να βρουν μια πιο καλη τύχη.
Στα παιδια που λυποθυμουν στα σχολεία απο ελλιπής σίτιση!
Στα παιδια που εχουν τελειώσει πανεπιστήμια και ή ειναι άνεργα ή δουλεύουν για 400€.
Στους ανθρώπους  που στέκονται στα συσσίτια  έξω απο εκκλησίες και δήμους,  για να φάνε ενα πιάτο φαγητό!
Σε αυτούς που περνάνε δίπλα μας στο δρόμο και νομίζεις οτι ειναι σε έναν άλλο κόσμο!
Το κεφάλι κάτω, χαμένοι στις σκέψεις τους και στα προβλήματα τους!
Πως θα βγάλουν τα χαράτσια, τους φόρους,το σούπερ μάρκετ,τα έξοδα για τα παιδια!
Και σε τόσα αλλα πράγματα.....
Απόγνωση για όλους αυτούς τους  σωτήρες μας, που αλλα έταζαν και αλλα έκαναν.
ΑΠΌΓΝΩΣΗ ΠΑΝΤΟΥ.












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Η συμπαράσταση και η υποστήριξη στα δύσκολα

Η διαχείριση των γεγονότων  που περνάει  ο κάθε ένας από εμάς είναι κάτι προσωπικό και μοναδικό. Υπάρχουν καταστάσεις που μπορούμε κα...